|
Gastbijdrage doorgestuurd door Tim Denecker uit Proven
Maurice François Boerhave werd op 27 september 1891 geboren
in Boeschepe, in het noorden van Frankrijk. Mijn grootmoeder bezit
een aantal van zijn brieven van het front aan zijn ouders. In die
brieven schreef hij telkens opnieuw dat hij in goede gezondheid
verkeerde maar ook dat hij het jammer vond dat hij nooit brieven
terug kreeg van zijn ouders. Waarschijnlijk konden hun brieven hem
door omstandigheden nooit bereiken. Op 7 december 1914 schrijft
hij de laatste brief aan zijn ouders, waarin hij nogmaals om een
reactie vraagt.
Volgens een brief van zijn kameraad, Pascal Bailleul, sneuvelde
hij in de morgen van vrijdag 11 december 1914, en ontving hij nooit
de brief van zijn ouders.
Hieronder de fiche van Maurice Boerhave.
(http://www.memoiredeshommes.sga.defense.gouv.fr/)
Dit is de brief van Pascal Bailleul aan de ouders van Maurice Boerhave.
Passavant, 18 januari '15
Beste mijnheer Boerhave
Beste mevrouw
Ik heb uw brief van 28 november ontvangen op 3 januari. Deze
vertraging is te wijten aan mijn terugkeer naar het front. Ik
heb de brief beantwoord maar met een vertraging van ongeveer zes
weken.
U zult me de vertraging verontschuldigen die ik me veroorloofd
heb om u van antwoord te zijn, maar geloof me vrij, mijn beste
mijnheer en mevrouw, deze vertraging is helemaal niet gewild,
het zijn de militaire operaties die me ertoe gedwongen hebben,
want in de loopgraven doet men niet wat men wil. Desondanks ben
ik u niet vergeten, elke dag dacht ik aan u, en ik profiteer van
enkele dagen verlof om u te schrijven.
Bij het ontvangen van uw brief was ik zodanig aangegrepen dat
ik mijn tranen niet kon bedwingen. Deze brief die voor de dierbare
Maurice bestemd was, heb ik hem niet kunnen teruggeven. U zult
immers zonder twijfel weten dat uw betreurde zoon en mijn goeie
vriend gevallen is op het ereveld in de morgen van vrijdag 11
december. Ik hoop dat u er dadelijk over werd ingelicht.
Maar, beste mijnheer en mevrouw, ik hoop dat u de moed niet verliest
bij deze beproeving want ik bewonder de goeie Maurice ten zeerste,
hij is gevallen vóór de vijand en hij heeft zij
plicht als goed soldaat tot op het laatste ogenblik vervuld. Hij
is bovendien gestorven terwijl hij een kruisteken maakte; in zijn
korte doodstrijd is hij zij God en zijn familie niet vergeten.
Ik heb hem zien vallen en toen heb ik enkele gebeden gezegd voor
de rust van zijn ziel, en vervolgens heb ik een klein onderdeel
van zijn uitrusting begraven. En als ik het geluk heb te overleven,
zal ik me na de oorlog erg verheugen zelf bij u te komen om u
dit voorwerp terug te geven ter herinnering aan de dierbare overledene.
Laat het u een troost wezen dat uw zoon gestorven is als een
goed soldaat en een goed christen.
Beste mijnheer, ik heb op uw brief van 28 november vastgesteld
dat een postwissel van 20 frank op de brief zou volgen. Intussen
zijn we 18 januari en ik heb die postwissel nog niet ontvangen.
Ik vraag me wel af wat er met die postwissel gebeurd is. Het zou
erg vriendelijk van u zijn me zo gauw mogelijk te laten weten
welk soort briefwissel dat was.
Was dat een Franse of een gewone briefwissel? Was dat in een brief?
Ik hoop dat u me erover inlicht zodra u kunt.
Ik eindig door u te verzoeken mijn vriendschappelijke groeten
te aanvaarden en u te vragen de moed niet te veel te laten zakken
aangezien ik graag geloof dat de dierbare Maurice behoort tot
de groep van de gelukzaligen. En wees ervan overtuigd dat zijn
herinnering levendig zal blijven en zijn naam altijd in mijn geheugen
gegrift zal blijven.
Laten we samen bidden voor de dierbare overledene en dat God
een wachter mag zijn voor het leven. Ik zal verheugd zijn u een
bezoek te brengen en een beetje te praten over de ons dierbare
Maurice.
Ik zal de hierboven gevraagde inlichtingen afwachten.
Tot uw dienst,
Pascal Bailleul
91e regiment
3e bataljon -12e compagnie
Te velde
Pascal Bailleul beloofde dat hij op bezoek zou komen als hij het
geluk had om de oorlog te overleven. Hij sneuvelde echter op 5 april
1915.
Dit mag dan wel om een kleine, onbeduidende soldaat gaan, het toont
toch treffend de gruwel van de oorlog aan.
Tim Denecker
|
