|
Blijkbaar waren de Duitsers ervan
overtuigd dat een overwinning niet lang
kon uitblijven, want op 22 oktober
verbleef keizer Wilhelm II in Roeselare.
De bocht van Tervate werd al twee dagen
vanuit Schore, Leke en Keiem beschoten.
Beschermd door dit bombardement slaagden
drie Duitse bataljons - vergezeld door een
compagnie met 12 machinegeweren - erin via
een noodbrug de IJzer over te steken en de
hele bocht van Tervate te bezetten. Een
Belgisch tegenoffensief vanuit de hoeve
Vicogne met een bataljon grenadiers o.l.v.
majoor d’Oultremont en twee bataljons
karabiniers o.l.v. kolonel Biebuyck bleef
steken op ongeveer 300 m van de IJzeroever
en eiste vermoedelijk 1.200 Belgische
doden. Tegen het vallen van de avond was
de Belgische frontlijn met 600 m naar
achteren opgeschoven. Dit Duitse succes
zou nog verstrekkende gevolgen hebben!
Soldaten van de 2de Divisie die zich al in
Veurne bevonden,
werden naar de IJzer
teruggestuurd.
Lombardsijde, dat slechts een kleine
Duitse bezetting gekregen had, werd vanuit
Nieuwpoort heroverd. De hoeve Bamburg aan
het kanaal Nieuwpoort-Plassendale bleef
evenwel in Duitse handen. Diksmuide werd
zonder ophouden bestookt, maar de Duitse
infanterie hield zich - na de desastreuze
stormlopen van de voorbije dag en nacht -
afzijdig.
De Fransman Grossetti kwam tegen 17u30
naar het Belgisch hoofdwartier in Veurne
en deelde er mee dat hij niet onder
Belgisch gezag stond. Hij was van plan in
de regio Nieuwpoort aan te vallen en niet
in Tervate zoals de koning gevraagd
had.
Met dank aan :
- Jacques Bauwens - tekst
- Dirk Debacker - "Die Nobele
Rose”
|
