|
De Fransen van de 42ste Divisie
Grossetti werden toch nog deels tegen
Westende en deels (maar veel te laat) in
de bocht van Tervate ingezet. In
afwachting dat de Fransen enig resultaat
boekten, probeerden de Belgen tussen
Schoorbakke en Stuivekenskerke stand te
houden. Maar precies daar ontplooiden de
Duitsers een intense activiteit en bouwden
er in hoog tempo vier loopbruggen en drie
grotere bruggen om artillerie over de
rivier te brengen.
Stuivekenskerke kon zelfs met de hulp
van de Fransen niet heroverd worden. De
vijand, die voortdurend werd versterkt,
slaagde er geleidelijk in naar het zuiden
op te schuiven. Ten westen van Schoorbakke
moest de Eerste Divisie ook wat terrein
prijsgeven en verschanste zich vervolgens
achter de Grote Beverdijk. Koning Albert
vroeg nog maar eens - voorlopig nog zonder
resultaat - dat de volledige Divisie
Grossetti in het verzwakte centrum van de
Belgische frontlijn ingezet zou worden.
Foch, die het Belgisch hoofdkwartier kwam
bezoeken en aan zijn belofte voor hulp
herinnerd werd, schreeuwde naar kolonel
Wielemans die hem te woord stond:
“Vous avez tenu huit
jours; vous tiendrez encore huit
jours”.
Ondertussen ging de moordende
beschieting op Sint-Joris door. Het 14de
Linie moest zich achter de Noordvaart
terugtrekken, maar een tegenaanval van
twee bataljons van het 5de Linie hield de
Duitsers in dit dorp vast.
'De arbeid onzer Soldaten'
In Diksmuide trokken Duitse troepen in
dichte gelederen tijdens de nacht van 23
op 24 oktober tot vijftien maal toe
vergeefs ten aanval. Ze werden jammerlijk
met machinegeweren neergemaaid of met de
bajonet bestreden. Bij dageraad werd de
vijandelijke infanterie teruggetrokken,
waarna een hevige beschieting volgde
waarbij kalibers tot zelfs 410 mm werden
gebruikt. Omstreeks 10 uur slaagden de
Duitsers er toch in enkele loopgraven ten
zuiden van het bruggenhoofd in te nemen,
maar Belgen en Franse fuseliers ondernamen
met succes een tegenaanval. Hier waren zes
geallieerde bataljons met een sterkte van
2.500 man al drie dagen ononderbroken in
gevechten verwikkeld, en zouden pas op de
26ste afgelost worden.
Diezelfde dag bezocht Foch eveneens
koning Albert en bracht hem op de hoogte
van de Franse plannen voor een
onderwaterzetting tussen Duinkerke, Lo,
Veurne en Sint-Winoksbergen op de 26ste.
De Belgische premier de Broqueville wou
dit verhinderen en zocht steun bij
opperbevelhebber Joffre. Die gaf dan Foch
telegrafisch opdracht om te wachten. Een
Franse onderwaterzetting zou de Belgen van
de bevriende legers isoleren en hen
verplichten zich binnen Frankrijk terug te
trekken. Dit strookte helemaal niet met de
plannen van Joffre!
Met dank aan :
- Jacques Bauwens - tekst
- Dirk Debacker - "Die Nobele
Rose”
|
